AI സഹായത്തോടെ തയ്യാറാക്കിയ സാങ്കൽപ്പിക സാഹിത്യകഥ · Today Mirror
അമ്മൂമ്മയുടെ പഴയ അലമാര ഒഴിപ്പിക്കുമ്പോൾ മീരയ്ക്കു കിട്ടിയത് കട്ടിയുള്ള നീല നോട്ടുപുസ്തകമായിരുന്നു. ആദ്യപേജിൽ സാധനങ്ങളുടെ കണക്കും അടുത്തതിൽ മരുന്നിന്റെ സമയവും ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് അടയ്ക്കാനൊരുങ്ങുമ്പോൾ നടുവിലെ പേജിൽ കവിതപോലുള്ള ചില ചെറിയ വരികൾ കണ്ടു.
ആ വരികൾ പ്രശസ്ത കവിയുടെതാണോ എന്നു മീരയ്ക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു. അമ്മൂമ്മ സ്വന്തം പേരെഴുതിയിരുന്നുമില്ല. അടുക്കളയിലെ പുക, വൈകി എത്തിയ ബസ്, ആരും ചോദിക്കാത്ത ഒരു യാത്ര എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള കുറിപ്പുകൾ അവിടെ കിടന്നു. ഓർമ്മയിലെ സ്നേഹമുള്ള മുഖത്തിനപ്പുറം മറ്റൊരു മനുഷ്യൻ പതുക്കെ തെളിഞ്ഞു.
മീര പുസ്തകം അമ്മയെ കാണിച്ചു. അമ്മയുടെ പ്രതികരണം അത്ഭുതമായിരുന്നു. കുടുംബത്തിലെ എല്ലാവർക്കും അമ്മൂമ്മയുടെ ഇഷ്ടഭക്ഷണം അറിയാമായിരുന്നു; ഇഷ്ടപ്പെട്ട പുസ്തകം അറിയില്ലായിരുന്നു. വീട്ടിൽ ആരും ചോദിക്കാത്ത ചോദ്യങ്ങളുടെ പട്ടിക അവർക്കുമുന്നിൽ നീണ്ടു.
നോട്ടുപുസ്തകത്തിലെ ഒരു പേജിൽ കടൽ കാണാനുള്ള ആഗ്രഹം എഴുതിയിരുന്നു. മീരയ്ക്ക് അമ്മൂമ്മയെ കടൽത്തീരത്ത് കണ്ട ഓർമ്മയില്ല. കുടുംബത്തിലെ യാത്രകളെല്ലാം ബന്ധുവീടുകളിലേക്കോ ചടങ്ങുകളിലേക്കോ ആയിരുന്നു. ആ ചെറിയ ആഗ്രഹത്തിന് സ്ഥലം ലഭിക്കാതിരുന്നത് ആരുടെയെങ്കിലും ഒറ്റ തെറ്റായി പറയാനാവില്ല; പക്ഷേ അത് കാണാതെപോയതിന്റെ വേദന ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഞായറാഴ്ച മീര അമ്മയെ കടൽത്തീരത്തേക്കു കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി. നീല പുസ്തകവും കൂടെയെടുത്തു. കാറ്റിൽ പേജുകൾ മറിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മ ആദ്യമായി തന്റെ ബാല്യത്തിലെ ഒരു കഥ പറഞ്ഞു. മഴനാളിൽ അമ്മൂമ്മ ജനലിനരികിലിരുന്നു മിണ്ടാതെ എഴുതുന്നത് കണ്ടിരുന്നതായി അവൾ ഓർത്തു.
അവിടെ ഇരുന്ന് ഇരുവരും പുതിയൊരു പേജ് തുറന്നു. അമ്മയുടെ ആഗ്രഹങ്ങളും മീരയുടെ ചോദ്യങ്ങളും അതിൽ കുറിച്ചു. നോട്ടുപുസ്തകം പഴയ ജീവിതത്തിന്റെ സ്മാരകമാകുന്നതോടൊപ്പം ഇപ്പോഴുള്ള മനുഷ്യരെ കേൾക്കാനുള്ള ഉപാധിയായി മാറി.
വീട്ടിലെത്തിയശേഷം മീര പുറംചട്ടയിൽ അമ്മൂമ്മയുടെ പേര് എഴുതി. പേരിനടിയിൽ കവയിത്രി എന്നോ എഴുത്തുകാരി എന്നോ വലിയ വിശേഷണം നൽകിയില്ല. അവളുടെ സ്വന്തം വാക്കുകൾ എന്ന് മാത്രം കുറിച്ചു. ആ ചെറിയ തിരിച്ചറിയൽ നൽകാൻ ഇത്രയും സമയം വേണ്ടിവന്നതെന്തെന്ന് മീര ഏറെനേരം ചിന്തിച്ചു.
