AI സഹായത്തോടെ തയ്യാറാക്കിയ സാങ്കൽപ്പിക സാഹിത്യകഥ · Today Mirror
പുഴയ്ക്ക് മുകളിലെ പഴയ പാലം പൊളിക്കാനുള്ള ജോലികൾ തുടങ്ങി. വാർത്ത കേട്ടപ്പോൾ ദേവിക നാട്ടിലേക്കു മടങ്ങി. ബാല്യത്തിൽ ഓരോ വൈകുന്നേരവും അവൾ അവിടെ നിന്നിരുന്നു. വെള്ളത്തിനുമുകളിൽ നീളുന്ന നിഴലുകളായിരുന്നു അന്നത്തെ ഏറ്റവും വലിയ കൗതുകം.
ഇപ്പോൾ കരയിൽ വേലിയും മുന്നറിയിപ്പു ബോർഡും ഉണ്ടായിരുന്നു. പഴയ വഴിയിലൂടെ ഇറങ്ങാനാവില്ല. ദേവികയ്ക്ക് ആദ്യം കോപം തോന്നി. തന്റെ ഓർമ്മയിലെ സ്ഥലം മറ്റൊരാൾ അടച്ചുപൂട്ടിയതുപോലെ അനുഭവപ്പെട്ടു. സമീപത്തുനിന്ന തൊഴിലാളി സുരക്ഷയുടെ കാര്യം വിശദീകരിച്ചപ്പോൾ അവൾ മിണ്ടാതെ നിന്നു.
കരയിലെ വീട്ടിൽ താമസിച്ചിരുന്ന കൂട്ടുകാരി ലതയെ കണ്ടപ്പോൾ സംഭാഷണം വേറൊരു വഴിയിലേക്കു പോയി. മഴക്കാലത്ത് വെള്ളം ഉയരുന്നതും വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴി മുടങ്ങുന്നതും ലത പറഞ്ഞു. ദേവികയുടെ മനോഹരമായ പുഴ ലതയുടെ ജീവിതത്തിൽ ഭയത്തിന്റെ പേരുകൂടിയായിരുന്നു.
ഇരുവരും പഴയ സ്കൂൾവഴിയിലൂടെ നടന്നു. മരം മുറിച്ചിടത്ത് പുതിയ ചെറുതൈകളുണ്ടായിരുന്നു. മാറ്റത്തെ മുഴുവൻ നഷ്ടമെന്നോ മുഴുവൻ പുരോഗതിയെന്നോ വിളിക്കാൻ ദേവികയ്ക്കു കഴിഞ്ഞില്ല. ഓരോ സ്ഥലവും അവിടെ തുടരുന്നവരുടെ ആവശ്യങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്നതാണെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
വൈകുന്നേരം സുരക്ഷിതമായ കരയിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ ലതയുടെ മകൾ അടുത്തുവന്നു. സ്കൂളിലെ എഴുത്തുപരിശീലനത്തിന് പുഴയെക്കുറിച്ച് എഴുതേണ്ടതുണ്ടെന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു. പുഴ മനോഹരമാണ് എന്നു മാത്രം എഴുതാമോ എന്ന് കുട്ടി ചോദിച്ചു. നിനക്കു കാണുന്നതും നിനക്കു ചോദിക്കാനുള്ളതും എഴുതാമെന്ന് ദേവിക പറഞ്ഞു.
കുട്ടി ഒഴുകുന്ന ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് കുപ്പി കാണിച്ചുകൊടുത്തു. പിന്നാലെ കരയിലിറങ്ങിയ ചെറിയ പക്ഷിയെയും. രണ്ട് ദൃശ്യങ്ങളും ഒരേ പേജിൽ എഴുതുമെന്ന് അവൾ തീരുമാനിച്ചു. ദേവിക തന്റെ പഴയ ഓർമ്മയിൽ ഇതുവരെ ഇടം നൽകിയിട്ടില്ലാത്ത ഇന്നത്തെ പുഴയെ കേട്ടു.
മടങ്ങുംമുമ്പ് ദേവിക ഒരു ചിത്രമെടുത്തു. പൊളിക്കുന്ന പാലവും പുതിയ തൈകളും ഒരേ ഫ്രെയിമിലുണ്ടായിരുന്നു. ചിത്രം സൂക്ഷിച്ചപ്പോൾ അതിന് ബാല്യം എന്ന പേരുനൽകിയില്ല. തുടരുന്ന പുഴ എന്ന് കുറിച്ചു. ഓർമ്മയിലെ സൗന്ദര്യത്തിന് ഇന്നത്തെ ജീവിതത്തെയും കാണാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്വമുണ്ടായിരുന്നു.
